8/11/2009
4 AFORİZMA
4 aforizma
1
Geri kalan her şey en temel soruda sadece aşka düşmüştür.İnsanın ezelden beri var olduğu her şey sonsuza dek var olabilir.Zamanın ve tarihin ölüm neşesini sonlayabilir.Çünkü o,ölümün öznesine doğru yatmış oyunda nesneye bürünüp her şeyde bir şey olabilir ve o en temel soruyu sorabilir.kısacası sanat (oyun ve aşk) şeytani bir varlık mıdır?
2
Mutlak ironi son aşamaya ulaştığında şu hayat tarzını sergiler :
Resim yapıyorum. resim boyuyorum. Şimdiki zamanın içinde bir sonsuz vardır. Henüz çok fakiriz. Henüz sonsuzun artakalanında sonsuza değin iddia ettiğim şeyin peşinde olabilirim. Zaman durumuna ulaşmayı isteyebilirim. Zamana ulaşmayı isteyebilirim. Zamanı mutlu edebilirim. Zaman derken kati bir biçimde hiçleşebilirim. hiç olmazsa onu fiilen yok etme kapasitesine sahip olabilirim. Bu benim ve sizin ölümcül hastalığımız . işte bu. ve burada belirleyici olan sanatın hayatta olduğunu varsaymamdır. Sanatın insana götüren her seferinde bir gerilim diyalektiği olarak kendime olumsuzlama eylemi aracılığıyla motifler çizmemdir. kısacası ben şeytani bir varlık mıyım?
3
Yaşam ,cansız olandan ayrılan yaşam bana şöyle diyor:
Tahrip ettiğin varoluşsal karşıt yönlerim akarak büyümelere ulaşıyor. Duymaya , söylemeye ve düşünmeye , pek çok varyantta eklemleniyor ve bölünüyor.Sen bir kölenin bedenisin ve efendiye bir itirafta bulunuyorsun.Bu bir strateji değil.Gerekli olan tek şey itiraf ettiğin güç aracılığıyla yaşam etkinliğine dönüşen bir bilinç.Sadece iki insan arasındaki bilinç(co2) alış verişi. Kelimelerin ve seslerin içinden geçerek öznesiz çıplaklığa ulaşan bir bilinç.Kısacası bilincim şeytani bir kurucu mudur?
4
Ve içimdeki şizoanalitik canlı şöyle diyor:
Resim yapabilmem eklemlenerek olanak haline gelmem demektir. Bu bir çağrı. Bitkisel yaşamdaki iki beden ,halkın yaşamıyla ilgilenmeye dahil olup birlikte resim yapmalılar. Ve kurucu olmayan her ilhamın yıkım anestezisini gerçekleştirmeliler. Bu yıkım Emre zeytinoğlu’nun söylediği gibi ‘kodlamaya karşı olumsuzdur;bu olumsuzlama da gerçek durumdan söz edilmediği , kodlamalar içinde kalındığı zamanlarda doğmaktadır’(sanat üzerine yersiz yorumlar).Ben bir kodum:RH+
Ve kan vurgulandığında ölüm ölçeğini açmak gereklidir. Kan nakli terk-i mübaşir olup kendi odasında resim yapabilme olanaklarını düşünüyor. Dolayısıyla sıkıntım iyiden iyiye çoğaldı. Oysa ölüm ciddi bir etkinlik.Hayat için bütün başka tanımları erteleyen bir iltifat gibi. Ve sanat (aşk ve oyun) ölümün öteki adıdır. Tıpkı dışarısı ve dirilişin bütünlüğüne ilişkin tüm özelliklerimi şimdi yazıyorum.Cennet tamamen çürüyecekse ve kurtarılamayacak bir yer ise resim yapmak için doğru zamanın düşüncesindeyim demektir.
0 yorum yazılmıştır