sanat mı yapıyoruzzz?

Sahibinin sesi.

Zenginlik ve yoksunlık arasında.trajedi düşüncede verilidir.trajedi ezici midir? O düşlerin yolculuğunu paralıyor.Kötülükle ağaran göz.Kötülüğün sansarı.Mecali tuhaf.acele edilen laf nereye ulaşır.O trajedinin  ecel teridir.Ecelin yalınlığıyla şaşırtıcı imgelemin kaskatı ve yumuşak harelerinde boynuzunu atar.varoluşumuz doğasını hipnoz eder.Eğer şimdi,bu gücün sanısında,soğuk ellerimi cebime atıyorsam zihnimin yok oluşunu seyretmek istiyorsam,en hezeyanlı iltifatı fısıldarım kulağına.Varlığın ayırt edici hezeyanını,onun kavranılamaz varlığını aldatıyorum.Ceplerimden çıkarıyorum kalbin baş dönmesini.Trajedi beni sınırına getirdi tükenişin.Savaşın anlamsız paradoksunda tırmalayarak karıştırdı ezici hezeyana.Ve sistem kulaklarımdan boşaltıyor kanı.Ecel köpeklerini vurun.Onlar enerji olarak uyanık ,hiçbir çıkış yolundan hüzünlü ısırıklara ulaşamayan sinekler.

Sagopa Kajmer’in müziği nasıl anlatılabilir?Bir tür sıçrayış ,bir ölüye dönüşen ölü.Ölümün ertelenmiş şeffaflığı.Ölümün kısır döngüsü.Ölümün erdem vaazı.sisstemin nimetleriyle ,doğamızın nimetleri arasında bulunmuş ölçü.karakterleri karıştırır,acı çekmez,’akarsular dönmez geri,tıpkı gençliğim gibi,bebekti ceninin ergeni…..sakal bıyık ta geride kaldı,yunusun hamlık evresi…..’ Trajediyi ayakta tutunuz,alçakgönüllüce onu salık veriniz, neye muktedirseniz onu yanıtlayınız.Ruhunuza duyurmak istediğiniz teferruatları bir bir yazınız. Aykırı konuşmaktan sakınınız.Aykırı olanlardan farklı olan bir budala olmayın.Ecele atfen kederlerinize muktedir olun.Bizim bilinmez tabiatımız ,geleceğe dair endişelerimiz;artık inanç bulunmamaktadır.Onun zahiri sahteliğine boyun eğmeyin.Kabul ettiğiniz gibi büyüyoruz ve aynı andı farkı koşullarda tehlikelerden geçiyoruz.Düpe düz arzu edilebilirliğin felsefesini yapıyoruz.Herşey öyle olmalıydı çünkü hiçbir şey öyle değildi……